Գլխավոր էջ » 2015 » Май » 20 » Հեծանվավազքով զբաղվելիս արդյո՞ք հնարավոր է նիհարել
12:28
Հեծանվավազքով զբաղվելիս արդյո՞ք հնարավոր է նիհարել

Սնունդ արշավների ժամանակ կամ հեծանվավազքով զբաղվելիս արդյո՞ք հնարավոր է նիհարել

Առաջին հայացքից տարօրինակ հարց է՝ իհարկե հնարավոր է: Պեդալներ պտտելով կալորիաները վառվում են, հետևաբար՝ նիհարում ենք: Իրականում դա  այդքան էլ հեշտ չէ: Հարցը նրանում է, որ մեր օրգանիզմը շատ խորամանկ ձևով է աշխատում. մեր կողմից այդքան ատելի ճարպը նրա կողմից դիտարկվում է կարևոր ռազմավարական հումք: Այդ պատճառով էլ  չի շտապում օգտագործել ճարպը և խնայողաբար պահեսատվորում է որովայնի և հետույքի շրջաններում:


Եկեք նայենք, թե ինչ է իրենից ներկայացնում հասարակ մարդու համար նորմալ հեծանվային զբոսանքը, որն հաճույքով արագությամբ ընթանում է իր հեծանվով և փորձում է ավելացնել տարածությունն ու միջին արագությունը: Եթե այս մարդն ունենար զարկերակաչափ, ապա նա կտեսներ, որ իր սրտի աշխատանքը տատանվում է մեկ րոպեում 140-160 հարվածի շրջանում: Դա արդեն պարապմունքային ծանրաբեռնվածություն է, որի ժամանակ օրգանիզմը ի վիճակի չէ ճարպից ստանալ անհրաժեշտ էներգիա: Այդ ծանրաբեռնվածության ժամանակ օրգանիզմը ճարպը հանգիստ է  թողնում և անցնում է արյան մեջ գտնվող ածխաջրերին:

Ածխաջրերը՝ մեր օրգանիզմի էներգիայի մատակարարները, պահեստավորվում են  պոլիշաքարիդներում, որոնց ավանում են գլիկոգեն: Գլիկոգենի մի մասը կուտակվում է մկաններում, որպես արագ վառելիքի պաշար, մյուս մասը՝ լյարդի բջիջներում՝ ծառայելով օրգանիզմին, որպես պահուստային էներգիա:

Հեծանվավարելիս մկաններին անհրաժեշտ է էներգիա և օրգանիզմը սկսում է ակտիվորեն ծախսել մկաններում կուտակված գլիկոգենը, մոտ 1-2 ժամ հեծանվավարելիս այն կսպառվի, որից հետո օրգանիզմը անցնում է լյարդի բջիջներում պահեստավորած գլիկոգենին:

Երբ օրգանիզմը անցում է կատարում պահեստային էներգիային, որպես կանոն, մարդկանց մոտ երկրորդ շնչառության  զգացողությունն է ի հայտ գալիս: Ի տարբերություն սիրողական հեծանվորդների՝ մարզված հեծանվորդների մոտ այս անցումը աննկատ է կատարվում:

Հեշտ է նաև այն մարդկանց համար, ովքեր սիրում են չարաշահել ածխաջրերի օգտագործումը, նրանց արյան մեջ գլյուկոզայի պաշարները միշտ շատ են լինում, և ինսուլինի արտադրությունը եթե նորմալ է, ապա նա հեշտ կհաղթահարի երկար տարածությունները, քան՝ ավելի նիհար մարմնակազմվածքովները: 

Ահա թե ինչ է կատարվում, երբ հեծանվորդը, առանց ածխաջուր ընդունելու, արդեն միքանի ժամ հեծանիվ է վարում: Կամաց կամաց լյարդի գլիկոգենը սկսում է վերջանալ և մարդը սկսում է կտրուկ թուլություն զգալ: Մի  տհաճ զգացողություն, այն էլ երբ գտնվում ես տնից բավական հեռու: Ամենամեծ խորհուրդը, որ կարող ենք սկսնակ հեծանվորդներին տալ. մի՛ թողեք, որ սովի զգացողությունը վրա հասնի

Ինչ կլինի, եթե ուտեք բարձր գլիկեմիկ հատկությամբ (արյան մեջ գլյուկոզայի վերածվելու արագություն) մթերք, երբ այրել եք մկնաններում և լյարդի բջիջներում առկա գլիկոգենը: Ուղղակի դուք դեպի արյուն կուղարկեք մեծ չափաբաժնով գլյուկոզա և կստիպեք ենթաստամոսային գեղձին շատ ինսուլին արտադրել: Դրա հետ մեկտեղ՝ գլյուկոզայի ավելցուկը չի պահեստավորվում մկաններում կամ լյարդում, այլ այրվում է շարժման ընթացքում և, ամենայն հավանականությամբ, դուք նորից թուլություն կզգաք: Ավելորդ ենք համարում ասել՝ ինչքան վնասակար է օրգանիզմի համար արյան շաքարի տատանվող բարձրացումն ու իջեցումը:

Եթե դուք ճանապարհորդեք փորձառու հեծանվորդի հետ, ապա դուք կտեսնեք, որ նա անընդհատ ինչ-որ բան է ծամում: Խելացի մարդը հասկանում է, որ պետք է գլյուկոզայի մակարդակը պահել կայուն և անընդհատ ինչ-որ բան ծամել։ Նման իրավիճակում շատ հարմար է  պնդուկի և  չամիչի կամ ծիրանի չիրի համադրությունը: Այստեղ կարևորը գլյուկոզայի քանակի և դրա արագ առաքման մեջ է, ոչ թե էներգետիկ պարունակությունը: Կարելի է նաև դանդաղ ծամել սնիկերս. առանց այդ շոկոլադի շատ հեծանվորդներ անգամ տնից դուրս չեն գալիս: Բանան նույնպես կարելի է, բայց մեր կարծիքով այն սովածացնում է: Կա նաև արշավների համար հատուկ սպորտային սնունդ՝ ածխաջրային գելեր: Շատ լավ բան է, բայց այդքան էլ էժան հաճույք չի ինչպես պնդուկները, բայց այդ գելերի արդյունավետությունը զգալի բարձր է՝ գլյուկոզան արյան մեջ հայտնվում է գրեթե ակնթարթում:

 

Եթե գնում եք հեծանվային արշավի՝ ՄՈՌԱՑԵ՛Ք բուտերբրոտների, նրբերշիկների և խորովածի մասին: Այդպիսի սնունդը արագ գլյուկոզայով չի սնուցում մկանները, հակառակը, այն ստամոքսում ծանր բեռ է դառնում և խանգարում է հեծանվավարել: Միայն մեկ ժամ հետո դուք կզգաք էներգիայի ալիքը: Եթե ուզում եք պարտադիր ճաշել, ապա խորհուրդ կտանք ուտել մակարոն՝ այս ածխաջրերը նույնպես ուշ են մարսվում, բայց մեծ պաշարի էներգիայով կապահովեն: Գլխավորը կերակուրը չչարաշահելն է, որովհետև լիքը ստամոքսով ահավոր տհաճ է վարել: 

Հիմա վերադառնանք շատերին հուզող թեմային՝ հեծանիվի միջոցով նիհարելուն: Մենք արդեն տեսանք, որ սովորական զբոսանքի ընթացքում հերթը չի հասնում ճարպի այրմանը: Ի՞նչ է կատարվում հետագայում, երբ գլիկոգենը սպառված է, արդյո՞ք օրգանիզմը անցնում է ճարպի այրմանը: Ցավոք, ոչ  արդյունավետ: Ինչպես արդեն նշեցինք, շատ թե քիչ ակտիվ հեծանվավազքի ժամանակ, մկաններին անհարաժեշտ է արագ էներգիա, ճարպը ուղղակի չի հասցնում այրվել և սնուցել մկանները: Այդ ժամանակ օրգանիզմը սնվում է ինչ-որ ճարպային խառնուկով, սեփական մկանների և օրգանիզմում գլյուկոզայի մնացուկներով: Նմանատիպ դաժան արշավից հետո բոլորի մոտ նկատվում է քաշի կտրուկ անկում՝ մեկ օրում կարող են կորցնել 3-5 կգ: Բայց մի շտապեք ուրախանալ, այրված ճարպի տոկոսը շատ քիչ է, դուք կկորցնեք մկանային զանգվածը և ջուրը: Ինչքան էլ, որ տարօրինակ թվա, մենք վստահորեն կարող ենք ասել, որ արագ հեծանվավազքը չի խթանում նիհարելուն:

Նիհարելու համար ամենաճիշտը դանդաղ՝ թոշակառուի արագությամբ, սրտի աշխատանքի մեկ րոպեում 120-130 հարվածը չգերազանցելով հեծանվավազքն է: Առաջին ժամում օրգանիզմը օգտագործում է արյան մեջ լուծված ազատ գլյուկոզան և այդ գլյուկոզայի ավարտից հետո, եթե չի եղել ծանրաբեռնվածություն, ապա նոր անցնում է  ճարպի այրմանը: Հեծանվավազի սկզբում ինչքան քիչ լինի արյան մեջ շաքարի պարունկությունը, այնքան ավելի արագ կսպառվի գլյուկոզան: Այդ պատճառով հեծանվավազքից ամենաքիչը 2 ժամ առաժ մի կերեք ածխաջրեր: Հեծանվավարեք ամենաքիչը երկու ժամ, որովհետև առաջին 1-1,5 ժամը ձեր մկանները օգտագործում են ազատ գլյուկոզան:

Իհարկե ամեն ինչ խոսքերով ասել շատ հեշտ է, բայց փորձելիս ամեն ինչ բարդանում է: Որտեղ կարելիի է գտնել երիտասարդի, ով հեծանվավազքով է զբաղվում 120 զարկերակով?: Այդչափ ցածր տեմպ պահելը շատ դժվար է: 

Пульсометр

Հեծանվավազքով  նիհարել ցանկացողների համար մի խնդիր ևս կա. ակտիվ հեծանվավազքից հետո դուք կզգաք ահավոր սով: Դա բացատրվում է արյան մեջ գլիկոգենի անկումով և տուն վերադառնալով դուք կուտեք սառնարանի ամբողջ պարութնակությունը: Հետևանքների կանխատեսումը թողնում ենք ձեր վրա :

Դուք միշտ կարող եք տեսնել մարդկանց, ովքեր ակտիվ հեծանվավազքով են զբաղվում՝ արագ և հեռու, բայց ունեն ավելորդ քաշ: Դա հենց նրանից է, որ չեն կարողանում տրամադրեն իրենց հանգիստ հեծանիվ վարելուն, չեն կարողանում հետևել սնվելու ընթացակարգին, թույլատրում են արյան շաքարի մակարդակի տատանում՝ բարձրացում և անկում: ՄԻ ԽՈՍՔՈՎ, ԹՈւՅԼ ԵՆ ՏԱԼԻՍ ԴԱՍԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ:

Ամփոփելով մեր այսօրվա թեման կարող ենք ասել, որ ուղղակի հեծանվավազքով զբաղվելով չեք նիհարի, անգամ եթե դրան տրամադրեք ձեր ազատ ժամանակի մեծ մասը: Պետք է շատ ճշգրիտ պատկերացնել օրգանիզմում տեղի ունեցող գործընթացների մասին և ունենալ կամքի ուժ պահելու սրտի աշխատանքի արագությունը (անհրաժեշտ է զարկերակաչափ): Դրա արդյունքում ցերեկվա կալորիաների դեֆիցիտի հաշվին կսկսեք արագ քաշ կորցնել և դա կլինի ճիշտ և օգտակար նիհարում:

 

Դիտումներ: 1548 | Ավելացրեց: BROTHERHOODD | - Վարկանիշ -: 5.0/7
Մեկնաբանություններն ընդամենը՝: 2
avatar
1
[size=12]Isk inchpes qash havaqel hecaniv qshelov` aranc aroxjutyun@ vnaselu?[/size]
avatar
0
2
2 Nikola_Tesla
В зависимости от того, о каком весе идет речь. smile
В большинстве случаев достаточно просто изменить рацион питания, добавив в него побольше углеводов в виде картошки, макарон, риса, овощей а так-же есть чаще, то бишь, в день 3 - 4 раза нормально, или раз 5 - 6 по мелочам, однако в любом случае не стоит есть после 18:00 - 20:00 (в зависимости от индивидуального графика), т.к. большинство еды потребляемой после этого времени не становится энергией и идет в дэпо организма, становясь жиром.
Есть еще варианты, типа белковой диеты, или употребления weight gainer-ов разных марок, но здесь уже у меня опыта нет, и насколько это безвредно сказать так сразу, сложно.
Если же основная причина снижения веса - велосипед, тогда проблема не в рационе питания, а, скорее, в его отсутствии непосредственно во время катания, потому-что если кататься долгое время и при этом не употреблять пищу - каллории будут сжигаться очень стремительно. -)
avatar